Posts tonen met het label Cherry Glazerr. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Cherry Glazerr. Alle posts tonen

maandag 30 december 2019

Favorieten van 2019





Albums (alfabetisch)

Bleached – 'Don't You Think You've Had Enough?'
Le Butcherettes – 'bi/MENTAL'
Cherry Glazerr – 'Stuffed & Ready'
Shana Cleveland – 'Night of the Worm Moon'
Feels – 'Post Earth'
Gróa – 'Í Glimmerheimi'
Knife Wife – 'Family Party'
Mozes and the Firstborn – 'Dadcore'
Nots – '3'
Priests – 'The Seduction of Kansas'
Trapper Schoepp – 'Primetime Illusion'
Tacocat – 'This Mess Is A Place'
Together Pangea – 'Dispassionate'


Songs (die niet op bovengenoemde albums staan)

Deadbeat Beat – 'You Lift Me Up'
Death Valley Girls – 'Dream Cleaver'
Ex Hex – 'Cosmic Cave'
Girl Friday – 'Lullaby No. 13'
Mark Lanegan – 'Night Flight to Kabul'
Shannon Lay – 'The Dream'
Mudhoney – 'Vortex of Lies'
Pip Blom – 'Tinfoil'
Julia Shapiro – 'Natural'
Shitkid – 'Summer Break'
Sleater-Kinney – 'Hurry on Home'
Suo – 'Who's It Gonna Be?'
Tacocat – 'Retrograde'
A Tribe Called Red – 'The OG'
Twen – 'Damsel'
Scott Yoder – 'Sugar on Your Lips'


Optredens (chronologisch)

A Tribe Called Red, Botanique (Brussel), 10.02
Feels, Aap (Gent), 24.03
Trapper Schoepp, huiskamerconcert (Wevelgem), 01.04
Cherry Glazerr, Botanique (Brussel), 09.04
Priests, Botanique (Brussel), 20.05
Calvin Johnson, dB's (Utrecht), 28.05
Le Butcherettes, Bear Rock (Andenne), 28.06
Steel Shit Do Drugs, Chaff (Brussel), 15.07
Tacocat, Botanique (Brussel), 01.09
Scott Yoder, Slow Bear e.a., Kunstroute Oud-Heverlee, 22.09
Together Pangea, Muziekodroom (Hasselt), 20.09
Mozes and the Firstborn, Mosterdpop (Elsloo), 05.10
Shana Cleveland, Botanique (Brussel), 25.10


https://www.facebook.com/overfromunderground/



woensdag 10 april 2019

Cherry Glazerr in Botanique (Brussel) op 09.04.19


Ter promotie van het recente 'Stuffed & Ready' werkt Cherry Glazerr momenteel een uitgebreide Europese tour af. In de Witloof Bar van de Botanique blijkt dat zonder de op plaat nog figurerende Devlin O'Brien te zijn die blijkbaar zonder al te veel ruchtbaarheid werd vervangen door een bassiste.


Van bij opener 'Ohio' valt de discrepantie op tussen het krachtige, met veel gevoel gebrachte gitaarwerk en de ijle, in reverb gedrenkte vocalen, een recept dat voor het trio uit LA echter wonderwel werkt. Spilfiguur Clementine Creevy wekt een ontspannen indruk, kiest – al te gekke capriolen en mimieken achterwege latend – voor een (nog altijd dynamische) no-nonsense aanpak en laat de muziek voor zichzelf spreken.

Nu ook Sasami Ashworth niet langer van de partij is, komen de synths – enkel indien echt noodzakelijk – als samples vanuit de mixtafel. Hetzelfde geldt voor de backingvocalen, en zelfs sporadisch voor een electronische beat. Dit is onder meer het geval bij 'Self Explained' waarvan de frontvrouw beweert dat het haar favoriete nummer is om live te brengen. Waar de belangrijkste focus weliswaar op de nieuwe langspeler ligt, laat Creevy met onder meer 'Had Ten Dollaz', 'Grilled Cheese' en 'Trash People' (bij momenten zelfs teruggrijpend naar de periode toen ze nog als Papa Cremp door het leven ging) haar hele oeuvre uiteindelijk aan bod komen in de setopbouw.

Eén van Cherry Glazerrs sterke punten bestaat eruit dat het geheel, onder de vaak opgetrokken, indrukwekkende gitaarmuur, ten allen tijde groovend dansbaar blijft. Dit facet van de band wordt na een verschroeiend 'Sip O' Poison', dat de reguliere set besluit, nog eens extra in de verf gezet door het eerste bisnummer, zijnde een funky cover van LCD Soundsystems 'Time to Get Away'. Nadat vervolgens nog het explosieve 'Told You I'd Be With the Guys' ertegenaan wordt gegooid, zit de avond er definitief op, een avond waarop Clementine Creevy & co bewezen dat een vaak als uitgemolken gecatalogeerd genre als gitaarrock mits een flinke dosis originele songschrijverij gekoppeld aan een ongekunstelde oprechtheid heden ten dage nog altijd fris, opwindend en relevant voor de dag kan komen.

 https://www.facebook.com/Over-from-underground-1466055173714208/


donderdag 28 februari 2019

Cherry Glazerr – 'Stuffed & Ready': self explained via aanstekelijke indiegrunge


Door reeds op vijftienjarige leeftijd op het muzikale voorplan te treden, zal Clementine Creevy's vroege adolescentie onvermijdelijk voor een deel afwijkend geweest zijn van wat doorgaans het geval is. Op 'Stuffed & Ready' spit Cherry Glazerrs frontvrouw het resultaat van een verregaande zelfanalyse naar boven, waardoor ook de luisteraar hier een inkijk in krijgt. Aldus blijkt onder meer dat de (op de openingslyric van het twee jaar oude 'Apocalipstick') zelfverklaarde “lone wolf” op sociaal vlak nog steeds haar plaats niet gevonden heeft, zoals duidelijk naar voor komt op songs als 'Self Explained' en 'Isolation'.


Muzikaal valt de sinds vertrek van Sasami Ashworth tot een trio herleide band terug op stevige gitaarmuren afgewisseld met in reverb gedrenkte, ijlere partijen. Doordat ze er niet voor terugschrikken de meest diverse invloeden (bijvooreeld de triphopbaslijn van 'Isolation' of de lichte reggaebeat op het eerder genoemde 'Self Explained') in het geheel te smokkelen, weten Creevy en co binnen het genre een heel album lang erg gevarieerd voor de dag te komen. Zonder ook maar iets aan coherentie te verliezen, smeedt Cherry Glazerr op die manier onder meer de gitaarrock van 'Waisted Nun', het tussen experimentele indiepop en altrock zwevende 'Daddi', het hypnotizerende 'Pieces' en het afsluitende grungeduo 'Stupid Fish'/'Distressor' samen tot een krachtige, organische eenheid.

Voor de derde keer op rij bewijst Clementine Creevy zich als één van de creatievere songschrijvers binnen de hedendaagse alternatieve rock. 'Stuffed & Ready' klinkt enorm oprecht en is een groovy, energieke en catchy plaat die moeiteloos de al te platgetreden paden weet te ontwijken.

Cherry Glazerr live aan het werk zien kan binnenkort in onder andere Brussel (09.04, Botanique), Amsterdam (18.04, Bitterzoet) en Rotterdam (19.04, Motel Mozaïque Festival).





donderdag 21 december 2017

Eindejaarslijstje 2017




Albums (alfabetisch)

Chastity Belt – 'I Used To Spend So Much Time Alone'
Cherry Glazerr – 'Apocalipstick'
Crystal Fairy – 'Crystal Fairy'
Firefang – 'Firefang'
Mark Lanegan – 'Gargoyle'
Matthew Melton – 'Night Life'
John Murry – 'A Short History of Decay'
Protomartyr – 'Relatives In Descent'
R. Ring – 'Ignite the Rest'
Will Sprott – 'Ten Fingers'
Together Pangea – 'Bulls and Roosters'
Warm Soda – 'I Don't Wanna Grow Up'
Who Is She? – 'Seattle Gossip'


Songs (die niet op bovengenoemde albums staan)

Bleached – 'Can You Deal?'
The Breeders – 'Wait in the Car'
The Coathangers – 'Captain's Dead'
Daddy Issues – 'Boys of Summer'
L.A. Witch – 'Kill My Baby Tonight'
Mozes and the Firstborn – 'Tired Asphalt'
Nots – 'In Glass'
Romano Nervoso – 'I'd Rather Kill a Man Than an Animal'
Trapper Schoepp – 'The Scat'
Slow Bear – 'Fucking Off'
ti.po.ta – 'Peki Peki Song'
White Mystery – 'Mars Death Pact'
Scott Yoder – 'Ways of Love'


Optredens (chronologisch)

Death Valley Girls, Antwerp Music City (Antwerpen), 31.01
Fred and Toody, Het Bos (Antwerpen), 12.02
Cherry Glazerr, Trix (Antwerpen), 22.02
Steal Shit Do Drugs, Water Moulin (Doornik), 24.02
Mozes and the Firstborn, RocKing (Eindhoven), 26.04
The Coathangers, Psych over 9000 (Gent), 24.05
Nots, Beursschouwburg (Brussel), 09.06
Bleached, La Zone (Luik), 26.06
Slow Bear, Trefpunt (Gent), 03.07
Boytoy, Le Risquons-tout en goguette (Moeskroen), 12.07
Chastity Belt, Botanique (Brussel), 15.09
Together Pangea, Het Bos (Antwerpen), 18.11
Protomartyr & Heimat, Botanique (Brussel), 21.11


Vooruitzichten

Nieuw materiaal van Feels, Le Butcherettes, Slow Bear, Mozes and the Firstborn, La Luz en Romano Nervoso, hopelijk gepaard gaand met optredens. Trapper Schoepp heeft alvast aangekondigd in april naar Europa te komen.


donderdag 18 mei 2017

Cherry Glazerr in Botanique (Brussel) op 17.05.17

Na hun passage in Trix de voorbije winter hield Cherry Glazerr in het kader van Les Nuits Botanique dit voorjaar al voor een tweede keer halt in België. Hadden ze in februari nog verzuimd hun uitstekende recente langspeler 'Apocalipstick' mee te zeulen op het vliegtuig, was deze ditmaal (op de vinylversie na) alweer uitverkocht; een bewijs dat het goed loopt voor het kwartet rond de jeugdige Clementine Creevy.


In de sfeervolle Rotonde van de Botanique valt eens te meer op dat de band, feller dan doorgaans het geval is, opmerkelijk uiteenvalt in twee afzonderlijke duo's die elkaar wonderwel aanvullen. Ritmetandem Tabor Allen/Devin O'Brien legt constant een strakke, energieke groove neer en vormt zo een zich bescheiden opstellende, solide ruggengraat die Creevy en toetseniste/backingvocaliste Sasami Ashworth in staat stelt complexloos hun expressieve ding te doen zonder dat ze hun aanstekelijke enthousiasme hoeven te kanaliseren noch ook maar iets aan spontaniteit dienen in te boeten. De twee maken daarvan ook dankbaar gebruik en brengen een onconventionele, dynamische en bij momenten best wel weirde act ten tonele.

Zo komt Creevy, alvorens verschroeiend te openen met 'Sip O' Poison', over de grond als een krab naar de microfoonstandaard gekropen, waarmee ze in één klap haar aanpak typeert. Het hele optreden lang trekt ze gekke bekken, hotst ze wild in het rond en raakt ze verwikkeld in bizarre, humoristische conversaties met Ashworth. Dit staat niet in de weg dat de frontvouw naar voor komt als een uiterst getalenteerde gitariste die a volonté een enorme feeling voor het instrument etaleert. Met een tot de verbeelding sprekend gevoel voor timing wisselt ze moeiteloos af tussen snedige solo's en scheurende akkoorden, terwijl ze tussendoor het geheel geregeld hetzij een welgemikte
reggea lick hetzij een overtuigende triphop feel weet mee te geven.

Waar het begin van de show hoofdzakelijk teert op de meer breekbare en wat lofi-hoekerige songs zoals 'Teenage Girl', gaat de set - met een speciale vermelding voor een op de Melvins-versie geïnspireerde KISS-cover 'Goin' Blind' die uitmondt in een uitgebreid moment interpretatieve dans - hoe langer hoe meer de stevige gitaarrocktour op; denk bijvoorbeeld aan het aan elkaar geplakte grungy duo 'Instagratifiction'/'Apocalipstick'. Op 'Grilled Cheese' wordt nog even wat gas terug genomen om vervolgens af te ronden met vaste afsluiter 'Chewing Cud' dat zowat kan omschreven worden als een wild, gitaarjazzy jamnummer dat een perfect slotakkoord plaatst op het weird wervelende spektakel.

https://www.facebook.com/Over-from-underground

donderdag 23 februari 2017

Cherry Glazerr in Trix (Antwerpen) op 22.02.17

Met het uitmuntende 'Apocalipstick' lostte Cherry Glazerr de hooggespannen verwachtingen die het door frontvrouw Clementine Creevy als 15-jarige bij elkaar gepende debuut 'Haxel Princess' reeds in 2014 creëerde, helemaal in. Terwijl het kwartet uit L.A. later dit voorjaar geprogrammeerd staat tijdens Les Nuits Botanique, kon je hen alvast aan het werk zien in het Antwerpse Trix.


Goofy walking opkomend tijdens een noisy intro die al snel overgaat in het heftige 'Sip O' Poison', zet Creevy meteen de toon voor een expressieve performance die barst van de jeugdige branie, spontaniteit en dito enthousiasme. Dat de gedegen ritmesectie een strakke, energieke en licht dansbare groove neerlegt, stelt de spilfiguur in staat volledig haar eigen ding te doen waarbij ze resoluut kiest voor een gedecideerde hard/zacht dynamiek en de gitaar geregeld laat scheuren en gieren. Toetseniste Sasami Ashworth, die tevens de backings verzorgt en tijdens de bindlyrics geregeld voor een humoristische noot zorgt, weet aanvullend perfect haar momenten uit te pikken om op de voorgrond te treden.

De focus ligt met onder meer 'Nuclear Bomb' en 'Instagratification' aanvankelijk vooral op het eerder dit jaar verschenen album, maar hoe langer hoe meer sijpelen nummers uit het debuut de setlist binnen (zoals 'Teenage Girl' en 'Trick or Treat Dancefloor') aangedikt met toch aanzienlijk wat songs die niet op een van beide langspelers verschenen. Zo sluit het uitgesponnen, lofi-funkrockjammerige 'Chewing Cud' de reguliere show af waarna nog een laatste keer wordt teruggekeerd met een even melodieuze als snedige cover van Nirvana's 'Territorial Pissings.' Terwijl de frase “never met a wise man, if so it's a woman” hier door de prominente backings op gepaste wijze uitgelicht wordt, beklemtoont dit orgelpunt nogmaals de in een modern jasje gestoken grunge invloeden van de band.

Het gedreven optreden dat Cherry Glazerr op de planken brengt, dat spelplezier, overtuiging en samenhorigheid centraal plaatst, verraadt dat vooral Creevy en Ashworth tenvolle genieten van het uitleven van een adolescentendroom waar het cynisme van de industrie voorlopig nog geen enkele bezoedelende impact op heeft gehad. Moge dit avontuur hen nog langdurig naar de meest wonderbaarlijke plekken in het muzieklandschap voeren!


donderdag 26 januari 2017

Cherry Glazerr – 'Apocalipstick': goed in het oor liggende tegendraadsheid

Drie jaar na langspeeldebuut 'Haxel Princess' lost Cherry Glazerr de indertijd gecreëerde hooggespannen verwachtingen helemaal in. De alternatieve rock die het trio uit LA op 'Apocalipstick' overtuigend presenteert, vindt immers een ideaal evenwicht tussen tegendraadsheid en goed in het oor liggen.


Terwijl de ritmesectie, gesteund door de sfeerscheppende toetsen van Sasami Ashworth, het dansbare erin houdt van hedendaagse in de jaren 80 gewortelde indie, incorporeert Clementine Creevy in haar songschrijverij een heel aantal stijlen gaande van noisepunk ('Sip O' Poison') over grunge (de instrumentaal afsluitende titelsong) tot zweverige pop ('Lucid Dreams'), met als resultaat een dynamisch en melodieus geheel dat barst van de catchy hooks.

Een grote troef vindt de band in de geladen vocalen van de frontvrouw. Van lieflijk mijmerend schieten dezen even soepel richting snerpende uithaal als richting kopstem. Los van genre roept dit in combinatie met haar timbre zowaar herinneringen op aan een jonge Sinéad O'Connor. Dat de nog steeds maar 19-jarige Creevy inmiddels de middelbare schoolbanken heeft verlaten, merk je aan de teksten. Had het debuut op dat vlak logischerwijze nog te kampen met een erg hoog 'Juno'-gehalte, spreken de lyrics, overigens niet altijd gespeend van enige humor, op 'Apocalipstick' indringend tot de verbeelding.

Op deze wijze bevestigt Cherry Glazerr dus met een frisse, snedige en gevarieerde gitaarrockplaat.

Cherry Glazerr live aan het werk zien kan binnenkort in onder andere Utrecht (18.02, Dice Festival), Antwerpen (22.02, Trix), Amsterdam (11.05, Bitterzoet) en Brussel (17.05, Botanique).