Favorieten van 2019

Albums (alfabetisch)

Bleached – 'Don't You Think You've Had Enough?'

Le Butcherettes – 'bi/MENTAL'

Cherry Glazerr – 'Stuffed & Ready'

Shana Cleveland – 'Night of the Worm Moon'

Feels – 'Post Earth'

Gróa – 'Í Glimmerheimi'

Knife Wife – 'Family Party'

Mozes and the Firstborn – 'Dadcore'

Nots – '3'

Priests – 'The Seduction of Kansas'

Trapper Schoepp – 'Primetime Illusion'

Tacocat – 'This Mess Is A Place'

Together Pangea – 'Dispassionate'

Songs (die niet op bovengenoemde albums staan)

Deadbeat Beat – 'You Lift Me Up'

Death Valley Girls – 'Dream Cleaver'

Ex Hex – 'Cosmic Cave'

Girl Friday – 'Lullaby No. 13'

Mark Lanegan – 'Night Flight to Kabul'

Shannon Lay – 'The Dream'

Mudhoney – 'Vortex of Lies'

Pip Blom – 'Tinfoil'

Julia Shapiro – 'Natural'

Shitkid – 'Summer Break'

Sleater-Kinney – 'Hurry on Home'

Suo – 'Who's It Gonna Be?'

Tacocat – 'Retrograde'

A Tribe Called Red – 'The OG'

Twen – 'Damsel'

Scott Yoder – 'Sugar on Your Lips'

Optredens (chronologisch)

A Tribe Called Red, Botanique (Brussel), 10.02

Feels, Aap (Gent), 24.03

Trapper Schoepp, huiskamerconcert (Wevelgem), 01.04

Cherry Glazerr, Botanique (Brussel), 09.04

Priests, Botanique (Brussel), 20.05

Calvin Johnson, dB's (Utrecht), 28.05

Le Butcherettes, Bear Rock (Andenne), 28.06

Steel Shit Do Drugs, Chaff (Brussel), 15.07

Tacocat, Botanique (Brussel), 01.09

Scott Yoder, Slow Bear e.a., Kunstroute Oud-Heverlee, 22.09

Together Pangea, Muziekodroom (Hasselt), 20.09

Mozes and the Firstborn, Mosterdpop (Elsloo), 05.10

Shana Cleveland, Botanique (Brussel), 25.10

Bleached – 'Don't You Think You've Had Enough?': subtiele evolutie

Sinds hun volledig in het teken van scherpgerande garagepunk staande langspeeldebuut 'Ride Your Heart' voerde Bleached een lichte koerswijziging door richting breder opengetrokken gitaarrock die ook – zowel qua riffs als qua productie – elementen van glamrock, powerpop en melodieuze punkrock incorporeert. Voor 'Don't You Think You've Had Enough?' wordt daarbovenop nog eens een opening richting disco gecreëerd, al is het genre minder prominent in het geheel aanwezig dan waar je op basis van vooruitgeschoven singles 'Kiss you goodbye' en 'Hard to Kill' op kon anticiperen.

Het framework steunt nog steeds op een stevige, ongecompliceerd dansbare ritmesectie waarboven de gezusters Clavin de songs tot een catchy en energiek eindresultaat boetseren met – gaande van in reverb gedrenkte riedels tot in your face scheurende powerchords – gevarieerd gitaarspel en aanstekelijke, helder en soepel gebrachte zanglijnen. Door snedige rocksongs, jaren 70-retroswingend materiaal en ballads in een natuurlijke symbiose te plaatsen vormt het album een organische en toch divers opgebouwde eenheid. Vreemde eend in de bijt dat alsnog als perfect orgelpunt dienst doet, is het afsluitende 'Shitty Ballet' dat aanvangt met een rauwe, intimistische akoestische gitaar en, na zowat drie minuten ernaar toewerken, uitmondt in een grootse rockclimax.

Na de met depressie worstelende thematiek van 'Welcome the Worms' en de feministische manifest-ep 'Can You Deal?' is de onderwerpkeuze dit keer minder zwaar op de hand. Frontvrouw Jennifer Clavin grijpt in haar lyriek namelijk hoofdzakelijk terug naar haar tienerjaren zoals ze die samen met haar zus beleefde. Met talloze verwijzingen naar zaken als een eerste kus, dito vakantiejob en vooral het exploreren van de grootstad (L.A.) komende van suburbia (The Valley) kan je haast spreken van een conceptalbum.

En daarmee stelt Bleached wederom allerminst teleur. 'Don't You Think You've Had Enough?' is een logische aanvulling op het oeuvre van het Amerikaanse kwartet met net dat tikkeltje evolutie zonder aan de kern van de zaak (authentieke, van genoeg diepgang voorziene, toegankelijke songschrijverij, gecombineerd met een energieke en dynamische totaalsound) te raken.

Bleached in La Zone (Luik) op 26.06.17

Bleached trekt momenteel door Europa met Paramore waarmee ze mythische zalen als The Royal Albert Hall uitverkopen. Op vrije dagen headlinet het kwartet uit L.A. zelf een aantal kleinere clubshows. Dat ze ook in dit biotoop erg goed gedijen bewijst hun zinderende performance in het Luikse La Zone.

De met een vette knipoog gebrachte flard 'Paranoid' vlak na opener 'Waiting By the Telephone' plaatst de aanvang van de show helemaal in het teken van de met een vrouwen-in-de-muziek-manifest gepaard gaande 'Can You Deal?'-ep. Al snel volgt immers het sterk door Ozzy & co beïnvloede 'Keep On Keepin' On' waarna de slagzin “I listen to Sabbath with all of my friends, yes it's real' uit het titelnummer van het mini-album het hele protestthema summier samenvat.

Frontvrouw Jennifer Clavin voelt zich duidelijk in haar sas, springt complexloos van het podium naar een groepje vrienden dat ze tijdens de laatste doortocht vorig jaar maakte en dat nu de frontrow bezet, en nodigt in één adem de toeschouwers uit op een afterparty. Dat haar zangprestaties sinds 'Welcome the Worms' enorm aan veelzijdigheid hebben gewonnen, krijgt extra glans door een uitstekende, licht galmende geluidsmix. Zus Jessica komt zowel qua akkoorden als gitaarsolo's erg krachtig voor de dag, en de dynamisch begeleidende ritmesectie zet een even ongedwongen als expressieve prestatie neer. Als hoogtepunt valt misschien wel een naar de keel grijpende versie van 'Sleepwalking' te noteren.

Bleached maakt een relaxte en goedgemutste indruk, speelt snedig en blijft ten allen tijde dansbaar en catchy zonder de edge te verliezen. Na de chaotisch energieke afsluiter 'Dead In Your Head', tijdens dewelke Jennifer met drummer Nick Pillot van plaats wisselt, wordt dan ook resoluut om meer geroepen. Dat de gebalde bisronde een laatste climax bereikt met een cover van 'Territorial Pissings', een idee waar recentelijk ook Cherry Glazerr op kwam, lijkt te wijten aan Cobains frase “Never met a wise man, if so it's a woman” en past zo helemaal in het plaatje van het thema van de laatste ep. In zijn geheel bracht Bleached een ijzersterk, spontaan en gedreven optreden op de planken waarbij je er niet naast kon kijken over wat een ondertussen flink aangedikt arsenaal uitmuntende songs de band beschikt.

Bleached – 'Can You Deal?': dynamisch, energiek en goed in het oor liggend

De 'Can You Deal?' ep is niet zomaar een tussendoortje om met enkele nieuwe nummers de leemte tussen twee lp's wat op te vullen. Samen met het gelijknamige door frontvrouw Jennifer Clavin uitgegeven tijdschrift (dat bijdragen bevat van collega's zoals Alicia Bognanno van Bully, Liz Phair en Laena Geronimo van Feels) vormt de titelsong namelijk een soort manifest tegen de nog steeds heersende patriarchale cultuur van het hele muziekgebeuren.

Dat ze bij Bleached weleens Black Sabbath loeihard door de boxen jagen, zoals Clavin haast wanhopig naar de wereld schreeuwt, was hier ten huize trouwens al ten tijd van 'Welcome the Worms' opgevallen. Na debuutlangspeler 'Ride Your Heart' is het kwartet uit LA hun melodieuze garagepunk immers meer en meer – zeker ook qua sound – met classic- en hardrockelementen gaan injecteren; een lijn die op deze vier nummers tellende ep consequent wordt aangehouden.

En ook dit keer heeft dat geen invloed op de snedige frisheid van het geheel. Terwijl enkel op het balladerige 'Flipside' een beetje gas wordt terug genomen, weten de zussen Clavin met de combinatie van up-tempo punkritmes, scheurende riffs, soepele gitaarsolo's en catchy refreinen nog steeds vlotjes tot een dynamisch, energiek en goed in het oor liggend eindresultaat te komen.

Eindejaarslijstje 2016

Albums (alfabetisch)

Bleached – 'Welcome the Worms'

The Coathangers – 'Nosebleed Weekend'

Feels – 'Feels'

The Julie Ruin - 'Hit Reset'

Mozes and the Firstborn – 'Great Pile of Nothing'

Nots – 'Cosmetic'

Trapper Schoepp – 'Rangers & Valentines'

Scully – 'No Sense'

So Pitted – 'Neo'

Steal Shit Do Drugs – 'Steal Shit Do Drugs'

Tacocat – 'Lost Time'

Scott Yoder – 'Looking Back In Blue'

Songs (die niet op bovengenoemde albums staan)

BOYTOY – 'Want'

Cheena – '7 Nights'

Crystal Fairy – 'Drugs On the Bus'

Death Valley Girls – 'Love Spell'

Meatbodies – 'Valley Girl'

Mozes and the Firstborn – 'Nowhere Bound'

Dan Sartain – 'Cabrini Green'

Shonen Knife – 'Jump Into the New World'

Slow Bear – 'Normandy and Me'

Thao & the Get Down Stay Down – 'Millionaire'

VHS – 'Art Decay'

White Lung – 'Kiss Me When I Bleed'

White Mystery – 'Finger'

Optredens (chronologisch)

together PANGEA, Madame Moustache (Brussel), 13.02

Trapper Schoepp, De Zwerver (Leffinge), 27.02

So Pitted, Homeplugged (Brussel), 11.03

Protomartyr, Het Bos (Antwerpen), 06.04

Scott Yoder, Live Club (Luik), 15.04

Mansfield.TYA, Atelier 210 (Brussel), 30.04

Tacocat, Incubate (Tilburg), 14.05

Nots, De Kreun (Kortrijk), 20.05

Bleached, Het Bos (Antwerpen), 28.05

Slow Bear, De Giraf (Zwalm), 04.09

La Luz & Feels, Het Bos (Antwerpen), 21.09

Le Butcherettes, De Kreun (Kortrijk), 29.09

Mozes and the Firstborn, AB (Brussel), 31.10

The Julie Ruin, Botanique (Brussel), 30.11

Vooruitzichten

Nieuw materiaal van La Luz, Crystal Fairy, Slow Bear, Temples & Will Sprott; optredens van Fred & Toody, Dear Reader, Steel Shit Do Drugs, Cherry Glazerr & Death Valley Girls.

Bleached in Het Bos (Antwerpen) op 28.05.16

Op hun begin deze maand verschenen nieuwste plaat ruilde Bleached een groot deel van de lo-fi charme van eersteling 'Ride your heart' in voor een door een aantal classic rockelementen ondersteunde grootsere en krachtigere productie.

In Het Bos wordt al snel duidelijk dat het viertal live teruggrijpt naar een no-nonsense aanpak. Met hun paars en blauw geverfde haar brengen de gezusters Clavin immers een complexloze punkrockshow op de planken, waarbij – uiteraard geholpen door een heel arsenaal uiterst aanstekelijke nummers – energie en beleving centraal komen te staan. Ook de uitmuntende bassiste Micayla Grace doet desbetreffend een flinke duit in het zakje onder meer door geregeld op een versterker te kruipen, het publiek in te duiken en te crowdsurfen. Enkele minieme technische problemen (een kapotte snaredrum en een gebroken snaar met afwezigheid van een reserveset) worden dan ook geduldig en met de glimlach opgelost.

In vergelijking met Bleacheds evenzeer overtuigende prestatie een jaar of drie geleden in Magasin 4 lijkt ondertussen een last van Jennifer Clavins schouders gevallen te zijn. Dit uit zich in een hoogst spontane podiumact en een merkelijk bevrijdere, je m'en foutistischere manier van zingen (lees minder geknepen; niet dat we daar indertijd minder voor te vinden waren). Aanvattend met het duo 'Trying to lose myself again' en 'Keep on keepin' on' uit het te promoten 'Welcome the worms' bepaalt dit album grotendeels de set, weliswaar aangevuld met enkele nummers uit 'Ride your heart' zoals 'Searching through the past' en 'Looking for a fight' en zelfs met de nog oudere b-kant 'Electric chair'.

Als start van de enige bisronde zet een cover van de Ramones' 'Today your love, tomorrow the world' de zaal helemaal in vuur en vlam, een elan waarop wordt doorgegaan tijdens het afsluitende 'Next stop' dat ergens halverwege voor een instrumentenwissel tussen Jennifer Clavin en de voor de livetour opgetrommelde drummer Nick Pillot zorgt. In zijn geheel komt Bleached gedreven en dynamisch voor de dag wat de melodieuze kracht van hun songs prima uit de verf laat komen.

Bleached – 'Welcome the worms': snedige, melodieuze gitaarrock

Vergeleken met garagepunkdebuut 'Ride your heart' komt Bleached op hun nieuwste krachtiger, voller en wat killer voor de dag. 'Welcome the worms' is dan ook een post break-up plaat die geregeld onvervaard de morbide kant uitzwenkt en zo aangeeft dat frontvrouw Jennifer Clavin in een soort hedonistisch escapistische roes best wel diep gezeten heeft.

Met onvervalste 'Sympathy for het devil' backings en een sterk naar 'Paranoid' verwijzende riff na het bruggetje geeft het viertal uit Los Angeles op de opzwepende opener 'Keep on keepin' on' onmiddellijk aan hun melodieuze punkrock zowel qua reikwijdte als instrumentale dichtheid gestoffeerder te presenteren dan voorheen. Terwijl deze standaard rockinvloeden niet zelden Joan Jett in herinnering roepen, blijven tegelijkertijd toch ook The Ramones rondspoken op deze langspeler; zij het eerder op de wijze van Joey Ramone's postume ‘…Ya Know?', waarop broer Mickey Leigh met behulp van groepsleden en producers van onder ander The Smithereens en Cheap Trick een resem songs in progress van Joey alsnog een definitief rock-'n-rollkleedje aan trok.

Afgewerkt door een met de eighties flirtende productie zet Bleached helemaal in op stevige riffs, soepel flitsende solo's, popgevoelige zanglijnen en aanstekelijke refreinen. Het tempo wordt consequent strak, catchy en hoog gehouden en vindt eigenlijk enkel een rustpunt op het als voorlaatste passerende nummer 'I'm all over the place (mystic mama)'.

'Welcome the worms' grossiert in snedige gitaarrock met een flink oog voor melodie die zijn wortels alsnog verankerd houdt in garagepunk.

Bleached live aan het werk zien kan binnenkort onder meer in Amsterdam (Bitterzoet, 20.05), Eindhoven (Stroomhuis, 21.05) en Antwerpen (Het Bos, 28.05).

Met 'Keep on keepin' on' lost Bleached een eerste nummer uit nieuwe langspeler 'Welcome to the worms'

Ongeveer tegelijkertijd met Tacocat zet ook Bleached de releasedatum van hun nieuwste album op 1 april. Doelbewust aan de vele verleidingen van LA ontsnappend, trokken de gezusters Clavin en de ondertussen tot vast groepslid geüpgrade bassiste Micayla Grace zich het afgelopen jaar geregeld enkele dagen terug in de woestijn om aan het nieuwe materiaal te werken. Dit leverde een buit van dertig nummers op die met behulp van producers Joe Chiccarelli en Carlos De la Garza in Hollywoods Sunset Sound Studio werd gereduceerd tot een tiental dat de definitieve tracklist van het 'Welcome to the worms' getitelde werkstuk zal halen.

Afgaande op eerste single 'Keep on keepin' on' vallen wel enkele accentverschuivingen op te merken in vergelijking met het twee jaar oude 'Ride your heart' en tussendoor-ep 'For the feel'. Zo klinkt de totaalsound wat krachtiger en strakker, merk je een zweem van eighties-reverb op, en laat Jennifer Clavin haar stem voor het eerst echt scheuren in het flink uithalende refrein. De popgevoelige aanstekelijheid van Bleacheds melodieuze punkrock blijft dan weer wel volledig overeind. 

Bleached kondigde ondertussen reeds optredens in onder andere Amsterdam (20.05, Bitterzoet) en Eindhoven (21.05, Stroomhuis) aan, al lijkt het erop dat daar nog wel wat data zullen bijkomen.