De post apocalyptische nachtmerrie die ze bij Feels op hun recentste langspeler voorafspiegelen, getuigt van weinig vertrouwen in de huidige staat van de maatschappij. Met een intrigerende mix van poppy altrock, desperate postpunk en grungy punkrock begeeft het kwartet op 'Post Earth' – ondanks dat het geheel qua productie minder live klinkt en enkele accentverschuivingen ten opzichte van de debuutplaat) zich muzikaal verder op de drie jaar geleden uitgelegde paden.
De zich met elkaar verwevende gitaarpartijen van Shannon Lay en frontvrouw Laena Geronimo (beiden leggen bij momenten ook met hun stemmen iets gelijkaardigs neer) leunen deze keer geregeld erg dicht aan bij pakweg Television en vroege Sonic Youth (luister er bijvoorbeeld 'Anyways' maar eens op na) waarmee het vast en zeker ook het unheimliche gevoel deelt.
Feels' eigenheid uit zich voorts nog steeds in abrupte tempo-, dynamiek- en stijlwisselingen. Zo worden het nerveuze 'Awful Need' en het ouderwetse punknummer 'Deconstructed' gevolgd door het hypnotizerend dansbaar groovende 'Find a Way', en schiet (binnen de song) het trippy aanvattende 'Tollbooth' bruusk in een ziedend punkrefrein, terwijl het zweverig bezwerende, wat als een jam aanvoelende 'Sour' dan weer een direct, sloganesk vocaal tussenstuk meekrijgt.
Door aldus tegelijkertijd wat bevreemdend en toch aanstekelijk voor de dag te komen, claimt Feels zich overtuigend een aparte plek in het hedendaagse alternatieve rocklandschap. Op 'Post Earth' koppelen Laena Geronimo & co een zwaarbeladen thematiek en indringende sfeerschepping met succes aan stilistische onbevangenheid en originele songschrijverij.
Feels live aan het werk zien kan binnenkort in onder andere Amsterdam (13.03, Paradiso), Groningen (22.03, Vera), Rotterdam (23.03, Rotown), Gent (24.03, Café Aap) en Luik (25.03, La Zone).
Posts tonen met het label La Zone. Alle posts tonen
Posts tonen met het label La Zone. Alle posts tonen
dinsdag 12 maart 2019
dinsdag 27 juni 2017
Bleached in La Zone (Luik) op 26.06.17
Bleached trekt momenteel door Europa
met Paramore waarmee ze mythische zalen als The Royal Albert Hall
uitverkopen. Op vrije dagen headlinet het kwartet uit L.A. zelf een
aantal kleinere clubshows. Dat ze ook in dit biotoop erg goed gedijen
bewijst hun zinderende performance in het Luikse La Zone.
De met een vette knipoog gebrachte
flard 'Paranoid' vlak na opener 'Waiting By the Telephone' plaatst de
aanvang van de show helemaal in het teken van de met een
vrouwen-in-de-muziek-manifest gepaard gaande 'Can You Deal?'-ep. Al
snel volgt immers het sterk door Ozzy & co beïnvloede 'Keep On
Keepin' On' waarna de slagzin “I listen to Sabbath with all of my
friends, yes it's real' uit het titelnummer van het mini-album het
hele protestthema summier samenvat.
Frontvrouw Jennifer Clavin voelt zich
duidelijk in haar sas, springt complexloos van het podium naar een
groepje vrienden dat ze tijdens de laatste doortocht vorig jaar
maakte en dat nu de frontrow bezet, en nodigt in één adem de
toeschouwers uit op een afterparty. Dat haar zangprestaties sinds
'Welcome the Worms' enorm aan veelzijdigheid hebben gewonnen, krijgt
extra glans door een uitstekende, licht galmende geluidsmix. Zus
Jessica komt zowel qua akkoorden als gitaarsolo's erg krachtig voor
de dag, en de dynamisch begeleidende ritmesectie zet een even
ongedwongen als expressieve prestatie neer. Als hoogtepunt valt
misschien wel een naar de keel grijpende versie van 'Sleepwalking' te
noteren.
Bleached maakt een relaxte en
goedgemutste indruk, speelt snedig en blijft ten allen tijde dansbaar
en catchy zonder de edge te verliezen. Na de chaotisch energieke
afsluiter 'Dead In Your Head', tijdens dewelke Jennifer met drummer
Nick Pillot van plaats wisselt, wordt dan ook resoluut om meer
geroepen. Dat de gebalde bisronde een laatste climax bereikt met een
cover van 'Territorial Pissings', een idee waar recentelijk ook
Cherry Glazerr op kwam, lijkt te wijten aan Cobains frase “Never
met a wise man, if so it's a woman” en past zo helemaal in het
plaatje van het thema van de laatste ep. In zijn geheel bracht
Bleached een ijzersterk, spontaan en gedreven optreden op de planken
waarbij je er niet naast kon kijken over wat een ondertussen flink
aangedikt arsenaal uitmuntende songs de band beschikt.
Abonneren op:
Posts (Atom)


