Posts tonen met het label La Zone. Alle posts tonen
Posts tonen met het label La Zone. Alle posts tonen

dinsdag 12 maart 2019

Feels – 'Post Earth': zwaarbeladen thematiek en stilistische onbevangenheid

De post apocalyptische nachtmerrie die ze bij Feels op hun recentste langspeler voorafspiegelen, getuigt van weinig vertrouwen in de huidige staat van de maatschappij. Met een intrigerende mix van poppy altrock, desperate postpunk en grungy punkrock begeeft het kwartet op 'Post Earth' – ondanks dat het geheel qua productie minder live klinkt en enkele accentverschuivingen ten opzichte van de debuutplaat) zich muzikaal verder op de drie jaar geleden uitgelegde paden.


De zich met elkaar verwevende gitaarpartijen van Shannon Lay en frontvrouw Laena Geronimo (beiden leggen bij momenten ook met hun stemmen iets gelijkaardigs neer) leunen deze keer geregeld erg dicht aan bij pakweg Television en vroege Sonic Youth (luister er bijvoorbeeld 'Anyways' maar eens op na) waarmee het vast en zeker ook het unheimliche gevoel deelt.

Feels' eigenheid uit zich voorts nog steeds in abrupte tempo-, dynamiek- en stijlwisselingen. Zo worden het nerveuze 'Awful Need' en het ouderwetse punknummer 'Deconstructed' gevolgd door het hypnotizerend dansbaar groovende 'Find a Way', en schiet (binnen de song) het trippy aanvattende 'Tollbooth' bruusk in een ziedend punkrefrein, terwijl het zweverig bezwerende, wat als een jam aanvoelende 'Sour' dan weer een direct, sloganesk vocaal tussenstuk meekrijgt.

Door aldus tegelijkertijd wat bevreemdend en toch aanstekelijk voor de dag te komen, claimt Feels zich overtuigend een aparte plek in het hedendaagse alternatieve rocklandschap. Op 'Post Earth' koppelen Laena Geronimo & co een zwaarbeladen thematiek en indringende sfeerschepping met succes aan stilistische onbevangenheid en originele songschrijverij.

Feels live aan het werk zien kan binnenkort in onder andere Amsterdam (13.03, Paradiso), Groningen (22.03, Vera), Rotterdam (23.03, Rotown), Gent (24.03, Café Aap) en Luik (25.03, La Zone).


dinsdag 27 juni 2017

Bleached in La Zone (Luik) op 26.06.17

Bleached trekt momenteel door Europa met Paramore waarmee ze mythische zalen als The Royal Albert Hall uitverkopen. Op vrije dagen headlinet het kwartet uit L.A. zelf een aantal kleinere clubshows. Dat ze ook in dit biotoop erg goed gedijen bewijst hun zinderende performance in het Luikse La Zone.



De met een vette knipoog gebrachte flard 'Paranoid' vlak na opener 'Waiting By the Telephone' plaatst de aanvang van de show helemaal in het teken van de met een vrouwen-in-de-muziek-manifest gepaard gaande 'Can You Deal?'-ep. Al snel volgt immers het sterk door Ozzy & co beïnvloede 'Keep On Keepin' On' waarna de slagzin “I listen to Sabbath with all of my friends, yes it's real' uit het titelnummer van het mini-album het hele protestthema summier samenvat.

Frontvrouw Jennifer Clavin voelt zich duidelijk in haar sas, springt complexloos van het podium naar een groepje vrienden dat ze tijdens de laatste doortocht vorig jaar maakte en dat nu de frontrow bezet, en nodigt in één adem de toeschouwers uit op een afterparty. Dat haar zangprestaties sinds 'Welcome the Worms' enorm aan veelzijdigheid hebben gewonnen, krijgt extra glans door een uitstekende, licht galmende geluidsmix. Zus Jessica komt zowel qua akkoorden als gitaarsolo's erg krachtig voor de dag, en de dynamisch begeleidende ritmesectie zet een even ongedwongen als expressieve prestatie neer. Als hoogtepunt valt misschien wel een naar de keel grijpende versie van 'Sleepwalking' te noteren.

Bleached maakt een relaxte en goedgemutste indruk, speelt snedig en blijft ten allen tijde dansbaar en catchy zonder de edge te verliezen. Na de chaotisch energieke afsluiter 'Dead In Your Head', tijdens dewelke Jennifer met drummer Nick Pillot van plaats wisselt, wordt dan ook resoluut om meer geroepen. Dat de gebalde bisronde een laatste climax bereikt met een cover van 'Territorial Pissings', een idee waar recentelijk ook Cherry Glazerr op kwam, lijkt te wijten aan Cobains frase “Never met a wise man, if so it's a woman” en past zo helemaal in het plaatje van het thema van de laatste ep. In zijn geheel bracht Bleached een ijzersterk, spontaan en gedreven optreden op de planken waarbij je er niet naast kon kijken over wat een ondertussen flink aangedikt arsenaal uitmuntende songs de band beschikt.

https://www.facebook.com/Over-from-underground