Posts tonen met het label Top Notch. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Top Notch. Alle posts tonen

dinsdag 24 januari 2017

Mozes and the Firstborn – 'Marianne': gebald en snedig

Het huidige jaar was nauwelijks goed en wel van start gegaan of Mozes and the Firstborn loste, na het erg vruchtbare 2016, alweer nieuw materiaal met de vier nummers tellende 'Marianne' ep. De titelsong en het hierop volgende 'What Am I Worth?' zijn al enige tijd vaste prik in de live setlist en verschenen vorig jaar reeds op een splitsingle met Roland Cosio. Het volstaat dus nog eens te melden dat Melle Dielesen, flink geholpen door de Grohleske drumpartij van Raven Aartsen, op die eerste – met zijn catchy slepende zanglijnen en explosief losbarstende refrein – de Nirvana-invloeden allerminst tracht te verbergen, terwijl laatsgenoemde dan weer de op jaren 60-pop gerichte garagerockzijde van de band tentoon spreidt.


Wat volgt zijn nog twee aanstekelijke, melancholische alternatieve rocksongs die, gedragen door een meeslepende dynamiek, diepgaande songschrijverij koppelen aan uitmuntend samenspel. Dit alles in een uiterst frisse productie waarin geregeld opduikende, moeilijk te weerstane backingharmonieën voor de finishing touch zorgen. Waar de ep thematisch duidelijk aansluiting vindt bij de zich sfeervol ontplooiende, epische langspeler 'Great Pile of Nothing', komt het geheel een tikkeltje gebalder en snediger voor de dag. Als de kwaliteit met andere woorden navenant blijft mag Mozes and the Firstbons output in 2017 die van het voorbije jaar zelfs overtreffen.


zondag 4 september 2016

Mozes and the Firstborn: 'Great Pile of Nothing': grootse terugkeer

Op hun nieuwste ruilt Mozes and the Firstborn de energieke garagepop van hun debuut grotendeels in voor naar de nineties knipogende, melodieuze alternatieve gitaarrock. Goed drie jaar na hun uitmuntende eersteling is 'Great Pile of Nothing' hier echter niet de originele opvolger van. Na rijp beraadt werd zowat anderhalf jaar geleden immers gezamenlijk besloten een volledig ingeblikte tweede langspeler niet op de wereld los te laten. Waar oorzaak en gevolg een beetje door elkaar lopen, stortte deze beslissing frontman Melle Dielesen, met de band in zijn zog, in een diepe gevoelscrisis. Dat Dielesen zijn extensieve donkere periode nu succesvol kanaliseert en in al zijn aspecten ontleedt en analyseert zorgt voor een van emotionaliteit zinderend werkstuk.


Neem daar nog de strakke drums, de aan zich gecontroleerd door elkaar wevende gitaarpartijen opgehangen geluidsmuur, de subtiel verwerkte maar daarom niet minder aanwezige backings en de tegelijkertijd indringende en catchy songschrijverij bij, en je zit met een album dat qua intensiteit en potentie herinneringen aan 'Siamese Dream' oproept. Daarenboven wist Dielesen zijn stembereik nog wat verder open te trekken, en telkens komt hij met zanglijnen op de proppen die volledig de zielsberoerende lading dekken.

Terwijl het Nederlandse viertal vaak de slepende toer opgaat (met als hoogtepunt misschien wel huidige singel 'Crawl'), dit geregeld afwisselt met vinnigere momenten zoals op 'OC DC' en daarnaast enkele ingetogenere rustpunten inlast ('Mayday' en afsluiter 'Cruel Wide World'), vormen de zich episch ontplooiende melodieën in de refreinen een constante. Op die manier trekt het album de op de eerder dit jaar verschenen 'Power Ranger' ep uitgezette lijn overtuigend door, al overvleugelt het resultaat deze overigens ook erg sterke opwarmer, waaruit trouwens de titelsong werd gerecycleerd, vast en zeker als geheel.

'Great Pile of Nothing' betekent voor Mozes and the Firstborn een grootse terugkeer op het voorplan met een op alle vlakken dito album.

Mozes and the Firstborn live aan het werk zien kan dit najaar onder meer in Edam (Singel Festival, 24.09), Utrecht (EKKO, 08.10), Groningen (VERA, 13.10), Maastricht (Muziekgieterij, 15.10), Amsterdam (Bitterzoet, 16.10) en Eindhoven (Effenaar, 21.10).

https://www.facebook.com/Over-from-underground-1466055173714208/