Posts tonen met het label De Effenaar. Alle posts tonen
Posts tonen met het label De Effenaar. Alle posts tonen

dinsdag 5 september 2017

Together Pangea – 'Bulls and Roosters': nieuwe stap in de evolutie

Na garagepunkblauwdruk 'Living Dummy' en het hieropvolgende, tegelijkertijd heavy en meeslepend catchy duo 'Badillac' (lp) en 'The Phage' (ep) zet Together Pangea met hun recentste een nieuwe stap in de evolutie. Op 'Bulls and Roosters' heeft het retropopelement qua feeling immers overduidelijk de bovenhand genomen. Dit laat zich onder meer merken in de melancholisch sprankelende, melodieuze zanglijnen, de meer prominente rol die is weggelegd voor Roland Cosio's in reverb gedrenkte gitaarpartijen, het veelvuldig gebruik van harmonieuze backings en de lichtvoetig strakke, laidback drums.


Leg bijvoorbeeld 'Peach Mirror' maar eens naast 'Blue Mirror' van op 'The Phage' – die beide drijven op een verwante riedel maar qua resultaat toch ver uit elkaar liggen – en de ingeslagen richting wordt meteen duidelijk. Dit neemt niet weg dat frontman William Keegan lijzig as ever klinkt en dat met 'Better Find Out' en 'Southern Comfort' ook nu nog steeds enkele ziedende lappen punkrock hun weg naar de plaat vonden.

Terwijl Together Pangea stilaan het balorige, dat vroeger zowat het handelsmerk was, wat achter zich lijkt te laten, boet het viertal uit L.A. niets in aan intensiteit, vaart, dynamiek en aanstekelijkheid. Dat naast de geniale songschrijver die Keegan nog steeds is, ook bassist Danny Bengston op 'Bulls and Roosters' met drie songs bewijst het métier prima onder de knie te hebben, maakt de aanwezige weelde daarenboven alleen maar groter.

Together Pangea kan je dit najaar live aan het werk zien in onder andere Antwerpen (Het Bos, 18.11), Leffinge (De Zwerver, 19.11), Amsterdam (Paradiso Noord, 20.11) en Eindhoven (De Effenaar, 22.11). 


zaterdag 22 oktober 2016

Mozes and the Firstborn in De Effenaar (Eindhoven) op 21.10.16

Ruim anderhalve maand na de release van 'Great Pile of Nothing' brengt hun promotour Mozes and the Firstborn naar thuishaven Eindhoven.


Enigszins verrassend vat het viertal aan met een uitgesponnen versie van 'Party Crasher'. Bij wijze van een soort captatio benevolentiae voor de aanwezigen die nog niet bekend zijn met de nieuwe plaat, ligt de focus - met onder andere 'Peter Jr.' en een stilistisch aan het recente werk aangepaste versie van 'I Got Skills' – aanvankelijk overigens voornamelijk op hun debuut. Met hier en daar reeds een binnensijpelend nieuw nummer ('Land of a 1000 Dreams', 'Crybaby') mist deze aanpak, gedragen door een uiterst expressieve performance van frontman Melle Dielesen, zijn doel duidelijk niet.

Op het moment dat de toeschouwers immers overtuigend bij het nekvel gegrepen zijn, draaien de verhoudingen, met weliswaar nog enkele sporadischer opduikende oudere publieksfavorieten aangevuld met het enthousiast onthaalde duo 'What Am I Worth' en 'Marianne' uit de splitsingle met Roland Cosio als intermezzo, geleidelijk aan om waardoor tijdens het tweede deel van de show onder meer 'OC/DC', 'Crawl' en 'Till the Feeling's Gone' zich in hun volle glorie kunnen ontplooien en zo de onderhuidse geladenheid van het nieuwe album volledig prijs geven. Voor de bisnummers verschijnt Dielesen aanvankelijk helemaal in zijn uppie ten tonele voor een pakkend breekbare versie van albumafsluiter 'Cruel Wide World'. Als de andere bandleden vervolgens weer op het podium verschijnen, plaatst Mozes and the Firstborn nog een heftig orgelpunt dat nog lang nadat de laatste zinderende noot uitdoofde onmiskenbaar weerklank vindt aan de merchandisestand.

Eindhoven kreeg op die manier een intens, gevarieerd en energiek optreden voor de kiezen dat de hooggespannen verwachtingen helemaal inloste.